ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΗΠΕΙΡΟΥ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΥ 2014

Η 5η Δεκεμβρίου καθιερώθηκε, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών, το 1985, ως Διεθνής Ημέρα Εθελοντισμού για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη. Η ημέρα αυτή είναι αφιερωμένη στα εκατομμύρια των ανά τον κόσμο εθελοντών, που είναι ταγμένοι στην υπηρεσία του ανθρώπου.
Ο εθελοντισμός αποτελεί στάση ζωής και υπαγορεύεται από τις ανάγκες των συνανθρώπων μας, τις οποίες αδυνατούν να καλύψουν οι ίδιοι. Τα φυσικά δικαιώματα για ζωή, υγεία, σίτιση, ασφάλεια κ.λπ. αποτελούν για τον εθελοντή και την εθελόντρια προφανή καθήκοντα.
Ως έννοια και ως πρακτική, ο εθελοντισμός συνίσταται στη σύμπραξη ελεύθερων ανθρώπων, με σκοπό την προσφορά χωρίς αντάλλαγμα, μέσα από μια νοήμονα και ανιδιοτελή αγάπη. Έτσι, ο εθελοντισμός είναι από τη φύση του μία υψηλής μορφής εκπαίδευση, η οποία, όταν ασκείται από τα μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας – εκπαιδευτικούς, μαθητές, γονείς – διασφαλίζει τον ενεργό τους ρόλο ως πολιτών μιας δίκαιης και ευνομούμενης κοινωνίας.
Σε όποιον τομέα και αν δραστηριοποιούνται, οι εθελοντές δεν περιμένουν ανταμοιβή. Η χαρά τους όμως είναι μεγάλη όταν συνειδητοποιούν πόσο σημαντική είναι η δράση τους για εκείνους που ωφελούνται από αυτή. Γι’ αυτό αξίζει να τους τιμούμε, να ακολουθούμε το παράδειγμά τους και να διαδίδουμε ευρύτερα το πνεύμα του εθελοντισμού και της αλληλεγγύης, προσελκύοντας και άλλους σ’ αυτό το «παιχνίδι» που δομεί ήθος και πολιτισμό.
Στην εποχή μας η εθελοντική προσφορά διευρύνεται διαρκώς και επεκτείνεται σε όλο το φάσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας, για να συμπεριλάβει δράσεις για την καταπολέμηση της φτώχιας και του αποκλεισμού, εκστρατείες για θέματα σίτισης, αλφαβητισμού, εμβολιασμών, πρόληψης και ενημέρωσης, ζητήματα αειφόρου ανάπτυξης, προστασίας του περιβάλλοντος, κ.ά.
Διανύουμε μία ιδιαίτερη περίοδο κατά την οποία πολλοί είναι εκείνοι που υποφέρουν άδικα. Ιδιαίτερα στην Περιφέρεια Ηπείρου, η ανάπτυξη του εθελοντισμού μπορεί να συμβάλει κατά πολύ στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης πολλών συνανθρώπων μας.
Ας κοιταχτούμε, λοιπόν, και ας αναγνωρίσουμε τον εαυτό μας μέσα στον άλλον, ως όντα με τις ίδιες βασικές ανάγκες αλλά και την ίδια βούληση να ξεπεράσουμε τα εμπόδια. Ας συσπειρωθούμε δε, προκειμένου όλοι μαζί να ανακουφίσουμε τον πόνο της έλλειψης και να αναζωπυρώσουμε την ελπίδα για έναν κόσμο δικαιοσύνης, αγάπης, ελπίδας και αμοιβαιότητας.