Φέτος, η λήξη της σχολικής χρονιάς συνέπεσε με τη μεγάλη πανσέληνο του Ιουνίου. Ας θυμηθούμε λοιπόν ένα πανέμορφο ποίημα του Ζαχαρία Παπαντωνίου που κοσμούσε παλιότερα τα ανθολόγια του μαθήματος της γλώσσας κι ας ευχηθούμε σε κάθε μέλος της μαθητικής μας κοινότητας και ειδικά στους μαθητές της ΣΤ΄ τάξης, που αποφοίτησαν από το σχολείο μας, καλό καλοκαίρι!

Αγροτικό

Στὸ στάβλο ἦρθ᾿ ἀπόψε τὸ φεγγάρι…
Ἐκοίταξεν ἀπ᾿ τὸ παράθυρό του,
εἶδε τὴν ἀγελάδα, τὸ μοσκάρι,
τὸ βόδι ποὺ μασοῦσε τὸ σανό του.

Στὸ κῆπο μας ἀνήσυχα γλιστροῦσε,
ἀνέβηκεν ἐπάνω στὴ συκιά μας,
ἐμέτρησε τὰ λίγα πρόβατά μας,
εἶδε τὸ γάϊδαρό μας καὶ γελοῦσε.

Πῆγε στ᾿ ἀμπέλι, πῆγε στὸ λιοστάσι,
ἄκουσε τὰ κουδούνια ἀπ᾿ τὸ κοπάδι,
χωρὶς κουβᾶ κατέβη στὸ πηγάδι
κι ἤπιε πολὺ νερὸ νὰ ξεδιψάσει.

Στῆς λεύκας μας τὰ φύλλα παιχνιδίζει,
στὸν οὐρανὸ τὸν καθαρὸ ἀνεβαίνει.
Μιὰ χήνα τὸ κοιτάζει σαστισμένη
κι ὁ σκύλος μας ἀκόμα τὸ γαβγίζει.

Ζαχαρίας Παπαντωνίου